Nieuws

PA75AM (PE2AM)

In 2020 hebben een aantal gebeurtenissen zich 75 jaar geleden afgespeeld.
Zo was het 10 april 2020 75 jaar geleden dat Friesland bevrijd werd.
Op 5 mei konden we 75 jaar vrijheid vieren.
Dan is 21 oktober aan de beurt. Om kwart voor twaalf werd de Veron (Vereniging voor Experimenteel Radio Onderzoek Nederland) opgericht.
Al deze gebeurtenissen konden niet gevierd worden zo wij voor ogen hadden i.v.m. COVID-19, het Corona virus.
Bram had voor bovenstaande gebeurtenissen een speciale call aangevraagd bij het Agentschap Telecom -> PA75AM.
Dit betekend dat Bram met zijn apparatuur (gelicenseerd radiozendamateur) van 10 april t/m 31 december 2020 onder twee calls verbindingen mag maken.
Klik hier om meer over Bram zijn hobby te lezen.

Tijdens de radioverbindingen werd er ook gevraagd of er een speciale QSL kaart verstuurd ging worden. (Een QSL of QSL-kaart is een briefkaart van 14 cm x 9 cm die gebruikt wordt door zendamateurs als schriftelijk bewijs dat een bepaalde verbinding heeft plaatsgevonden tussen twee stations.)

Dat was eigenlijk wel een leuk idee. Ook een QSL kaart voor Bram zijn eigen call was nog steeds een wens. Marijke afgestudeerd als Bachelor of Multimedia (Communication & Multimedia Design), Bram zijn oudste dochter, had hier wel de nodige ervaring in. Zij heeft in grote lijnen het concept gemaakt. Het leek haar wel handig dat Bram zelf ook iets kon veranderen. Daar was het programma Affinity Publisher wel heel erg geschikt voor. Gezien het vele thuiswerken was dit nu ook in de aanbieding en dus maar gekocht.
Onderstaande het resultaat voor de QSL kaart voor PE2AM en PA75AM.

Oude hobby opgepakt en Rino heeft zijn plekje gevonden

Rino uit Italië heeft begin april zijn plekje gevonden op het appartement in de achtertuin ;).

Oude hobby van vroeger maar eens opgepakt. Componenten zelf plaatsen en solderen. En wat is er dan leuker dat het ook nog werkt! Klokje met temperatuur aanduiding, roterende seconden en wijzers. Kan datum ook laten zien, maar dat heb ik uitstaan.

Met dank voor het orgelspel!

Ik schrijf dit artikel pas in 2020, maar 23 februari 2016 werd ik op een avond opgebeld. Het was de organist die mij in 2014 toegang had gegeven om een avond orgel te spelen in Sexbierum. “Er is hier een envelop voor jou bezorgd.” Envelop vroeg ik? “Ja envelop voor de organist van de Sixtuskerk.” Ik ben nergens organist, ik speel voor mijn plezier in kerken, ben aan het oefenen voor- en na de dienst. Nu onweerde het niet, maar ik hoorde het in Keulen donderen. Ik snapte er helemaal niets van. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik stapte directe in de auto om het op te halen. Envelop? Een dik pakketje met mijn naam erop. Wat zou hier inzitten? Een boek met een begeleidende brief. Voor Bram Molenaar van Wim de Vriend.
      

In de kerk van Wim, Harbor Baptist Church in Winchester Bay, heeft hij als solo “Rock of Ages” gezongen met als begeleiding de melodie van “Vaste rots van mijn behoud”, door mij gespeeld op het orgel in de Sixtuskerk.

Dit was wel heel bijzonder, hun pianiste was verhuisd en zij waren wat aan het improviseren met het begeleiden. Als teken van vriendschap stuurde Wim mij dit boek waarbij ook nog een verhaal zich in Friesland afspeelde. Het boek was persoonlijk door Wim gesigneerd.
 
Als dank heb ik een persoonlijke cd van mijzelf naar Wim gestuurd.
Ooit een persoonlijke cd gemaakt voor mijn vader, beetje uit de hand gelopen (meer mensen hebben de cd gekregen o.a. Frau Fleischhauer).
Hierna volgde e-mail contact. Wim had op mijn site gekeken en we hadden meer gemeen.
O.a. foto’s maken. Wim stuurde mooie foto’s. Er volgde meer e-mail contact. De cd was aangekomen.
Wim had een vlucht gemaakt in een B-17 bommenwerper van de tweede wereldoorlog.
Wederom mooie foto’s, © Wim de Vriend.
Ik ben benieuwd hoe het met Wim gaat en heb hem vandaag (25 april 2020) een e-mail gestuurd.

Jawel! 28 april 2020 reactie. Weer met mooie lente foto’s. Wim woont vlakbij een prachtige omgeving (uurtje rijden).
Wim is al een tijdje bezig met een nieuw boek te schrijven.

Energie als je kinderen genieten

Jitske en Bram besluiten Zoë en Ravi, de kinderen van Bram zijn dochter Marijke die aan de chemo is, mee te nemen naar de boerderij van Jitske haar zus. Bij aankomst weet Zoë te vertellen dat het lekker ruikt. Zoë geniet van de koeien en de kalfjes, Ravi vindt de tractoren prachtig. Ondertussen valt Marijke haar haar uit en moet het er helaas afgehaald worden. Wat kan een moeder dan genieten en een positiviteit krijgen van de foto’s van haar twee kinderen die een geweldige middag op de boerderij hebben. Tjipke en Afke bedankt dat jullie er voor gezorgd hebben dat wij allemaal zo’n geweldige middag hebben gehad. Dank zij jullie was dit voor Marijke positieve energie.
 

Luctor et Emergo

Luctor et Emergo -> ik worstel en kom boven?
Opnieuw geconfronteerd worden met één van de ergste ziektes. Mijn lieve dochter Marijke, hoe dapper gaat zij de confrontaties aan. Diep respect voor haar. Nu ben ik behalve, wat haar vriend voor haar betekend, haar steun en toeverlaat en ga ik steevast mee naar het ziekenhuis. Ik lees en pluis voor haar de stukken en bijsluiters uit. We helpen mee met koken, brengen indien nodig haar kinderen naar bed, passen op en geven zorg. Negen januari is Marijke geopereerd. Gelukkig kregen we later het bericht dat de lymfklieren schoon waren. De eerste chemo begon 31 januari en 14 februari de tweede. Nadat in de tussentijd de kapper haar prachtige lange haar moest inkorten, was 15 februari voor Marijke een heftig moment toen bleek dat ze helemaal kaal werd. Wat maakte Marijke haar dag weer goed toen ze de foto’s zag waarop Zoë wild was van de beesten op de boerderij, van een zus van Jitske, en Ravi ging uit zijn dak van de tractors. En wat kun je dan als vader nog meer wensen als je zulke mooie teksten van je dochter ontvangt.

Zoals iemand mij al in een lief kaartje stuurde: “Nu angst realiteit is geworden, is het wederom tijd om te vechten.” Maar om je dochter dit hele proces te moeten zien beleven is hartverscheurend.

Daarom: “Ik worstel, maar blijf ik boven? Luctor et Emergo!

Marijke

Na een dikke 40 jaar wordt ik helaas opnieuw geconfronteerd met een van de ergste ziektes. Was het in de jaren 70 mijn moeder, nu is het Marijke mijn dochter.
Zo iemand in een lief kaartje schreef: Nu angst realiteit is geworden is het wederom tijd om te vechten.

Als terugkijken pijn doet.
vooruitkijken je bang maakt,
kijk dan naast je.
Ik ga met je mee,
Ik ben altijd bij jou,
Alle dagen